12 Çocuğa Kurallar Koyarken Nelere Dikkat Edilmeli

Nostaljik pazartesi fikri EQ ' dan. Çok hoşuma giden bir fikir. Eski ve beğendiğimiz yazıları her pazartesi nostaljik pazartesi altında yayınlıyoruz:)

Kuralları öğretmek zorunda olmasak ne güzel olurdu değil mi..

Yeni doğum yaptığınızı düşünün. Hastaneden mis kokulu bebeğiniz kucağınızda ayrılacakken hemşire bebeğin ayağındaki etiketi gösterse “bu bebek sizin istediğiniz kural ve değerlere göre kurgulandı. Nasıl davranması gerektiğini bilecek. Ne derseniz yapacak,” dese mesela.

Süper olurdu dediğinizi duyar gibiyim..Maalesef böyle bir şey yok. Biz ebeveynler öğreteceğiz her şeyi.

Çocuğumuz yürümeye başladığında başlıyor vazifemiz.Yürümeye başladığında her şeyi keşfetmeye başlayacak, televizyonu sallayacak, çekmeceleri kurcalayacak,Tehlikeli aletlerle oynayacak merakını giderecek her şeye dokunacak..

Vee bizde kuralları öğretmeye başlayacağız..Çocuk bizi sınayacak, deneyecek, sınırlarını öğrenecek.

Önümüzde üç yol var. Cezacı yaklaşım, yumuşak yaklaşım ve demokratik yaklaşım..

Bunlardan sadece demokratik yaklaşımı uygulayanlar istenen davranışı elde etmede başarılı oluyor.Çünkü sözlerimizle davranışlarımız tutarlı olmalıdır.Sözler değil davranışlar kuralları belirliyor.

Örneğin:

Küçük Emir oyuncağını sapından tutmuş sallıyor,neredeyse tv ye çarpacak.. Annesi sert bir şekilde bağırıyor "bırak çabuk seni döverim.. " Elinden oyuncağı alıyor, vuruyor, çocuk ağlıyor. Cezacı yaklaşım sorumluluk kazanmayı öğretemez.

Annesi “ Emir yapma oğlum bak tv ye vuracaksın” der .Çocuk “tamam anne “ der devam eder.Annesi birkaç sefer daha uyarır çocuk tamam der devam eder. En sonunda anne ” aman der sıkılır bunalır ve ne halin varsa gör “der.. Yumuşak yaklaşım…

Annesi kesin bir dille “O oyuncağı sallama yoksa elinden alırım” der. Çocuk “ama çok eğlenceli der devam eder. Anne gidip oyuncağı alır ve “düzgünce oynayacağın zaman geri alabilirsin “der.Bu davranış kararlı bir şekilde sürdürüldüğünde çocuk istenen davranışı elde ediyor..

Bu yazının devamı gelecek arkadaşlar şimdilik sevgiyle kalın...

0 EĞİTİMDE BABANIN ROLÜ

 

Fatih Sultan Mehmet Han çocukken çok yaramaz bir öğrenciydi. Ders esnasında yaptığı şımarıklıklarla Hocası Akşemseddin’i çileden çıkarırdı. Hocası kendisine kızdığı zaman hemen “Ben Padişahın oğluyum bana bir şey yapamazsın” deyip tehdit ediyordu. Padişaha şikâyet etmeyi edepsizlik sayan Akşemseddin, durumu II. Murat’a anlatamıyordu. Ancak gün geldi artık küçük Mehmet’in yaptığı yaramazlıklar çekilmez hale geldi.

Bunun üzerine destur dileyip II. Murat’ın huzuruna çıktı. “Padişahım size bir hususu arz edeceğim ancak hayâ ediyorum” deyince II. Murat “Buyur çekinmeden anlatabilirsin” dedi. Bu söz Akşemseddin’i rahatlattı ve başladı olayı anlatmaya. Padişahım oğlunuz, ciğerpareniz Mehmet çok yaramaz, onun yaramazlıkları yüzünden ders işleyemiyorum, kendisine kızdığım zamanda hemen sizinle beni tehdit ediyor deyince II. Murat Akşemseddin’in yanına gelerek kulağına bir şeyler fısıldar.
 
II. Murad’ın kulağına söylediği sözleri duyan Akşemseddin çok şaşırdı. Bu ne plandı, mümkün değildi bu planı uygulamak. Akşemseddin plan konusundaki rahatsızlığını padişaha ilettiyse de Padişah onu dinlemedi ve bu iş olacak dedi.

Ertesi gün yine derste Mehmet yaramazlık yapıyordu. Akşemseddin’in uyarısına aynı tehdit cevabını verdiği sırada Padişah ansızın kapıyı açıp içeri girdi. Bu olay karşısında Akşemseddin hiddetlenerek Padişaha bağırdı ve bir tokat atarak, bu şekilde sınıfa giremeyeceğini izin istemesi gerektiğini söyleyerek derhal dışarı çıkmasını istedi. Padişah mahcup bir şekilde boynunu bükerek özür diledi ve dışarı çıktı.

Olaylar karşısında Fatih Sultan Mehmet’in nutku tutulmuş ne yapacağını şaşırmıştı. Güvendiği babası tokat yemişti. Fatih Sultan Mehmet allak bullak olmuştu. Az sonra kapı vuruldu ve Padişah mahçup bir şekilde içeri özür dileyerek girdi. Plan muhteşem bir şekilde işlemişti. O günden sonra Fatih Sultan Mehmet asla yaramazlık yapmadı. Çünkü güvendiği dağlara kar yağmıştı.

Eğitimin ne olduğunu II.Murat kadar olamasa da; en azından kendi çocuğunu yanlış yollara süreklemeyecek kadar idrak etmiş anne ve babalara ihtiyaç var. Unutmayalım, Çocuklar şımarık doğmaz; diplomalı,maaşlı ama eğitimsiz ebeveynler tarafından şımartılır...